Wykraczając poza zwyczajność
Tutaj zaczyna się nasza podróż. Poznaj naszą działalność i czym się zajmujemy. Stawiamy na jakość i doskonałą obsługę. Dołącz do nas, gdy będziemy się rozwijać i wspólnie odnosić sukcesy. Cieszymy się, że jesteś tutaj i jesteś częścią naszej historii.
Neuroróżnorodność
Nie wszystkie umysły działają tak samo – i właśnie w tej różnorodności mieści się wiele sposobów myślenia, odczuwania i doświadczania świata.
Neuroróżnorodność to pojęcie opisujące naturalne zróżnicowanie funkcjonowania ludzkiego mózgu. Różnimy się między innymi sposobem przetwarzania informacji i bodźców, kierowania uwagą, komunikowania się, uczenia, budowania relacji czy regulowania emocji.
W kontekście neuroróżnorodności mówi się m.in. o ADHD i spektrum autyzmu (ASD).
Perspektywa neuroróżnorodności nie oznacza jednak pomijania trudności. Dla części osób mogą one istotnie wpływać na codzienne funkcjonowanie i wiązać się z potrzebą odpowiednio dobranego wsparcia.
Chodzi o spojrzenie na człowieka szerzej niż przez pryzmat diagnozy – z uwzględnieniem zarówno jego trudności i potrzeb, jak również indywidualnych cech, możliwości i zasobów.
ADHD
ADHD to znacznie więcej niż trudności z koncentracją czy nadmierna aktywność.
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) jest zaburzeniem neurorozwojowym. Jego objawy rozpoczynają się w dzieciństwie, ale mogą utrzymywać się również w okresie dorastania i dorosłości.
ADHD może wiązać się z trudnościami dotyczącymi m.in. regulowania uwagi, impulsywności i poziomu aktywności, a także organizowania i rozpoczynania zadań, zarządzania czasem czy pamięci roboczej.
Obraz ADHD jest jednak indywidualny. U jednych osób bardziej widoczna jest nadruchliwość i impulsywność, u innych dominują trudności związane z uwagą i organizacją codzienności. Objawy mogą również wyglądać inaczej u dzieci, młodzieży i osób dorosłych.
Właściwe rozpoznanie pozwala lepiej zrozumieć źródło pojawiających się trudności i dobrać strategie oraz formy wsparcia odpowiadające potrzebom konkretnej osoby.
Diagnoza nie jest etykietą. Może stać się początkiem lepszego rozumienia własnego sposobu funkcjonowania.
ASD — spektrum autyzmu
Nie istnieje jeden obraz autyzmu. Każda osoba w spektrum może doświadczać świata w inny sposób.
ASD (Autism Spectrum Disorder), czyli zaburzenie ze spektrum autyzmu, jest zaburzeniem neurorozwojowym. Może wpływać między innymi na komunikację i interakcje społeczne, sposób przetwarzania bodźców oraz występowanie powtarzalnych wzorców zachowań, zainteresowań czy potrzeby przewidywalności.
Określenie „spektrum” jest tutaj szczególnie ważne.
Nie oznacza prostej skali od „małego” do „dużego” autyzmu. Poszczególne osoby mogą mieć bardzo różne profile cech, możliwości, trudności oraz potrzebnego wsparcia.
Niektóre osoby wymagają znacznego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Inne przez wiele lat mogą pozostawać bez diagnozy – między innymi dlatego, że nauczyły się dostosowywać swoje zachowanie do oczekiwań otoczenia.
Dlatego istotne jest indywidualne spojrzenie na człowieka: nie tylko na to, jakie kryteria diagnostyczne spełnia, ale również jak doświadcza świata, co stanowi dla niego trudność, jakie posiada zasoby i jakiego wsparcia potrzebuje.
Za każdą diagnozą znajduje się przede wszystkim człowiek – ze swoją historią, potrzebami i własnym sposobem przeżywania świata.
„Nie możemy zmienić drugiego człowieka, ale możemy stworzyć przestrzeń, w której zmiana stanie się możliwa.”
— myśl inspirowana podejściem Virginii Satir